مروارید

صدفی به صدف دیگری گفت : درد عظیمی در درون دارم. سنگین وگرد است وآزارم می دهد. صدف دیگر با غرور ونخوت گفت آسمان و دریا را شکر که من دردی ندارم من چه از درون وچه از بیرون سالم سالمم

در همان لحضه خرچنگی که از کنارشان می گذشت ،گفتگوی آن دو صدف را شنید وبه آن صدفی که از بیرون و درون سالم بود گفت ، بله سالم وسر حالی اما حاصل درد رفیقت مرواریدی بسیار زیباست

 

جبران خلیل جبران